• U bent ingelogd als:

Zaterdag van Hercules blijft winnen

Geplaatst in Wedstrijdverslagen

Het was niet echt goed maar wel heel degelijk en nuttig

Datum: 07 maart 2016
Wedstrijd: Hercules 1 -VSC 1
Uitslag: 4-1
Vandaag weer een lastige hobbel te nemen: VSC. Een lastige en stugge ploeg (de heenwedstrijd werd maar net gewonnen) met een bekende trainer die altijd net even harder zijn best wil doen tegen zijn oude cluppie.
Aan onze kant is er een ruime selectie. Geen vakanties, weinig geblesseerden, één schorsing. Een gevulde bank dus met enerzijds teleurgestelde reserves maar anderzijds ook gretige invallers die loeren op hun kans. Voor de trainer een redelijke luxe en voor alle spelers een extra reden om scherp te zijn.
Wedstrijdsponsor vandaag is Ton Meijs, een voetbalman en Herculaan in hart en nieren. Ook hij verwacht van de mannen volle inzet en concentratie en hoopt op een leuke middag.
De weergoden werken goed mee, er staat een lekker zonnetje en de temperatuur is aangenaam om te voetballen. En gelukkig is ook onze aanhang (niet groot in omvang misschien maar wel een aantal hondstrouwe supporters) weer present.
Gauw aftrappen dus maar!

Het begin is duidelijk voor Hercules. Er wordt vooral gevoetbald op de helft van de tegenstander en de eerste kansjes dienen zich aan. De keeper van VSC oogt hier en daar wat onzeker maar ons spel is ook gehaast en onnauwkeurig.
En dan gebeurt het weer! Een uitval van VSC over onze linkerflank. Deze wordt niet gestuit op het middenveld en ook de voorzet wordt niet voorkomen. Die is echter wel op maat en de kleinste speler van VSC kopt hem prima binnen. 0-1, weer eens op achterstand. Een leermoment voor de hele ploeg: feller ingrijpen, zelf alerter zijn maar ook elkaar eerder en duidelijker helpen en coachen!

Hercules pakt de draad op en gaat op zoek naar de gelijkmaker. De bedoeling is om vanuit de flanken en een breed gehouden speelveld dreiging te creëren waarbij het zaak is om een hoog baltempo te hanteren om de tegenstander niet in de kaart te spelen. Dat lukt helaas niet heel goed en het geheel verzandt daarom regelmatig in een overvol centrum.
Op één moment na dan, toen we lieten zien hoe het wel moet: Reda krijgt de bal op links en hij bedient onmiddellijk de toegesnelde Nabor. Die schiet op goal en Rafael krijgt de afvallende bal voor zijn slof. Een droog schot en het staat weer gelijk!
Tot aan de rust verandert het spelbeeld niet wezenlijk. Hercu probeert, VSC komt van tijd tot tijd ook in de buurt van onze goal maar het geheel is niet hoogstaand. Er wordt hard gewerkt en de intentie is er zeker maar kwalitatief hebben we betere tijden gekend.

In de rust worden de heren wakker geschud en opnieuw op scherp gesteld. Guus vervangt Bart om tactische redenen (dus zeker niet vanwege het spelniveau van Bart, hij was een van de besten!). Dat pakt goed uit want al binnen een minuut of tien, nadat Hercules gretig gestart was aan de tweede helft scoort hij de bevrijdende 2-1 nadat hij door Reda goed bediend werd in de 16. Zijn bananenschot ziet er misschien wat curieus uit maar was wel degelijk zo bedoeld en het verrast vriend en vijand (de keeper van VSC).
Maar de eerlijkheid gebiedt wel om te melden dat VSC even eerder een gigantische kans had gehad om opnieuw op voorsprong te komen. Maar gelukkig voor ons lukte het hun speler niet om een voet tegen de bal te krijgen op een meter of drie van de doellijn. Het geluk van de winnaar zullen we maar zeggen.

Hiermee ging een deel van de druk van de ketel maar VSC bleef wel proberen iets terug te doen. Er ontstond wat irritatie in en rond het veld maar de wedstrijd bleef gelukkig wel binnen de sportieve marges. Uit een gecombineerde actie tussen Jerry, Guus en uiteindelijk Sander werd het pardoes 3-1. Een mooi schot van Sander was de keeper te machtig. Mogelijk was het houdbaar maar het telt lekker wel gewoon.
Dat was ook meteen de laatste bijdrage van onze verse spits, hij werd gewisseld voor Rutger die nog een klein half uur moest gaan sleuren en werken als aanspeelpunt.

De wedstrijd was nu feitelijk wel gespeeld. De verhoudingen binnen het veld waren duidelijk, Hercules was en bleef de bovenliggende partij. De achterhoede (Olaf-Barry-Pieter-Melvin-Ward) stond goed en speelde een degelijke partij waarbij alleen heel even wat onderling gekrakeel de kop op stak. Maar dat werd ook als kerels onder elkaar weer snel uitgepraat.
De meer dan moegestreden Sander werd afgelost door de zuinige maar o zo effectieve Vincent die zijn rol als stofzuiger met verve invulde.
Barry onderscheidde zich ook nog door een gevaarlijke rush naar voren. Helaas kon Nabor niet afronden. Dat kon Reda vlak daarna wel toen hij via de andere kant door Vincent werd vrijgespeeld en hij zijn doelpuntje van de middag kon meepikken. 4-1, een mooie stand.

Een curieus moment deed zich nog voor toen de scheids de hulp van de bank van VSC inriep om hun eigen supporter, die zich langs de lijn op storende en negatieve manier manifesteerde, in toom te houden. Wim van Arnhem nam deze schone taak op zich.

De rest van de tijd werd volgemaakt met nog wat pogingen om de stand te veranderen. Een paar keer waren we er dicht bij (Rutger en Reda stuitten vlak na elkaar allebei op de keeper) maar scoren lukte niet meer.
Dus sloten we af met een prima resultaat na een wedstrijd met meerdere kanten en aspecten. Heel goed was het zeker niet. Wel degelijk en vooral ook efficiënt en nuttig. Horde genomen, op naar Odin! Volgende week op sportpark Zoudenbalch.

De derde helft werd opgeleukt door een echte Utrechtse nababbel in de commissiekamer, door een gunstige uitslag van de wedstijd van onze directe concurrenten (DVSU-Lopik gelijk) en door het verkiezen van Sander (hij weer! Wel verdiend overigens) tot Man of the Match door Ton. Waarvoor dank!

Frank van den Heuvel