• U bent ingelogd als:

Zaterdag 1 hercules geeft niet thuis in laatste uitwedstrijd

Geplaatst in Wedstrijdverslagen

Natuurlijk waren er meer dan voldoende redenen voorhanden om op voorhand al te weten dat het een gek potje voetbal zou worden, afgelopen zaterdag tegen DVSU, één van de concurrenten in de nacompetitie: het was heet, zeer heet zelfs, er stond niets meer op het spel, er waren veel afwezigen, er waren niet voldoende wissels, we hadden al weken geen echte wedstrijd meer gespeeld, er hing een sfeer van zomeravondvoetbal, etc.

Dat alles mag echter geen rechtvaardiging zijn om zó door de ondergrens te zakken als in een deel van de eerste helft gebeurde. Het leek er soms op of iedereen voorbij gelopen werd waarbij de onderlinge communicatie ontbrak en de veldbezetting nergens naar leek. DVSU lachte in zijn vuistje en kon naar hartelust gevaarlijk worden. Daarbij een klein beetje geholpen door een curieus moment van de scheids die duidelijk leek te gaan fluiten om een vrije trap over te laten nemen (Olaf deed dus al geen moeite meer om verder te spelen), maar plotseling besloot tot laten doorspelen waardoor DVSU heel simpel de 2-1 kon maken. Dat was extra zuur omdat Hercules vlak daarvoor de gelijkmaker had gescoord door Rutger die een intikker kreeg aangeboden van Bart D, die goed gevonden was in de vrije ruimte op de rechterflank. Een prima goal en het beste moment van onze kant uit de eerste helft. Het werd nog erger omdat DVSU onmiddellijk daarna ook de 3-1 maakte omdat er op het middenveld werd geaarzeld met ingrijpen. Wat dan weer deed denken aan de openingsgoal toen de rood-witten via de as en een mooi steekpassje vrij voor de goal kwamen en afrondden. Die goal viel na ongeveer een half uur spelen (en een drinkpauze!) waarin de verhoudingen nog veel meer gelijkwaardig waren geweest. En er ook voor Hercules wat kansen en mogelijkheden waren geweest zonder dat er groot gevaar ontstond.

In de rust vielen er harde woorden in de kleedkamer. Zo kon het echt niet verder als we in de nacompetitie enige kans willen maken. Waarbij iedereen moet beseffen wat er op het spel staat. Voor hem persoonlijk maar vooral voor de hele groep en het collectief.

Die boodschap bleek gelukkig wel overgekomen. Gerrit kwam in de spits, Bart G werd gewisseld en er werd wat geschoven met de posities. Dat resulteerde in een feller en beter Hercules wat zich terug knokte in de wedstrijd. En daarbij liet zien dat het wel degelijk voetbalkwaliteit in huis heeft. Gerrit was al snel attent en doeltreffend toen hij door Ward werd voorzien van een vrije kans. Dat bracht de marge weer op één. Helaas kon DVSU profiteren van een missertje bij een verder sterke aanvalsopzet van Herculeskant waardoor ze weer zomaar een vrij veld kregen en 4-2 scoorden. De broodnodige en welkome drinkpauze op de helft van de helft zorgde voor nieuwe energie. Want opnieuw Gerrit schoot binnen op aangeven van Rutger en even daarna pikte ook Sander een doelpunt mee, wederom op aangeven van Rutger.

Daarmee was de stand gelijk. Eigenlijk wel een mooie afspiegeling van dit potje om des keizers baard. Maar toch bleef het niet zo. Hercules had nog wat pech toen Sander op de paal schoot en Jules zijn inspanning niet beloond zag. Anderzijds had Olaf al meerdere keren prima ingegrepen om een nieuw Lunettens doelpunt te voorkomen. Toch was het slotakkoord voor de thuisploeg omdat hun ingevallen spits na een snelle uitbraak de eindstand van 5-4 liet aantekenen (tot groot enthousiasme van het schaarse publiek).

Daarmee kwam er een gezapig einde aan een hectische competitie. Deze nederlaag was lelijk en onnodig maar doet niets af aan de enerzijds prima prestatie over het hele jaar. Anderzijds is er het frustrerende besef dat we voor de derde keer op rij als tweede in de eindstand terechtkomen. Houten was beter, daar moeten we eerlijk over zijn maar het is wel zuur als je het af moet leggen tegen een team wat overkomt uit de tweede klasse van de zondag.

Maar goed, het zij zo. We maken ons op voor drie finalerondes met uiteindelijk maar één winnaar die alsnog naar de derde klasse mag. Het is aan ons om nu te bewijzen dat we recht hebben op die plek. Daarvoor is de pot van vandaag een wake-up call geweest. Iedereen zal volgende week op scherp (moeten) staan. Maar dan zijn we wel weer (nagenoeg) compleet.

Alle reden dus om met zelfbewustzijn en vertrouwen de eindfase in te gaan. Het eerste examen is tegen SVMM uit Maarn. Aftrap zaterdag 2 juni 14.30u thuis, op veld 8. Want het hoofdveld is helaas niet beschikbaar voor dit mooie affiche. Laat dat echter geen reden zijn om te komen kijken en de boys aan te moedigen. Ze verdienen uw steun en kunnen deze goed gebruiken.

KOMT ALLEN!

Frank van den Heuvel