• U bent ingelogd als:

Woudenberg- VVZ’49 2-1

Geplaatst in Wedstrijdverslagen

De Woudenbergse druiven waren afgelopen zaterdag zuur. Het grootste gedeelte van de wedstrijd het betere van het spel hebben, maar toch met lege handen staan. En niet omdat het team faalde, maar omdat persoonlijke fouten de Heeren van VVZ’49 met lege handen liet staan.

Spelen om te winnen.

Trainer Ouaali had een team de wei ingestuurd dat speelde om te winnen. Met 3 verdedigers en Ismail Sardi na een schorsing terug in de basis. Ismail had min of meer een vrije rol, waardoor er niet echt sprake was van een 3-4-3 off 4-3-3, maar een 3-3-3 met ergens Ismail. Gewaagd, maar vooraf best begrijpelijk. De overwinningen van de afgelopen weken had vertrouwen gegeven en de prima trainingen van de afgelopen week lieten spelers in vorm zien.

Maar zoals gezegd, de mannen werden de wei ingestuurd. Vroeger een spreekwoord, maar nu een aanduiding voor de ondergrond waarop de derby gespeeld moest worden. Niet dat het veld er slecht bij lag, maar het was het eerste potje op natuurgras van dit seizoen.

En dat was wennen. Een andere reden kan er niet bedacht worden voor de onbegrijpelijk slechte passes die er bij tijd en wijle gegeven werden. Waarmee het tactisch plannetje van de technische staf eigenlijk al snel bij het oud papier kon.

2 blunders voor rust leveren een achterstand op.

Vvz’49 begon best goed. Joël Bade mocht de eerste kans op zijn naam zetten. Vrij voor de goal gezet na een schitterende cross pass van Sven Kolle schoot hij eigenlijk iets te vroeg. Maar direct erna was het raak aan de andere kant. Een verkeerde inspeel pass van Tom Gesgarz, weifelend uitkomen en daarmee niet goed wegwerken van Stijn Waals en je staat zo maar achter na 9 minuten. Het zou het begin zijn van een slecht kwartiertje, want na een niet te missen kans binnen de 5 meter later stond het 14 minuten later 2-0 zonder dat de gastheren nou heel veel beter waren. En ook die goal werd op een presenteerblaadje gelegd. Nu luidde Hidde Reitsma balverlies in, mocht Woudenberg te gemakkelijk naar het gaatje zoeken, zonder druk op de bal, waarmee de 2-0 er zo maar in lag.

Het zou in de eerste helft ook meteen het laatste wapenfeit van de gastheren zijn, want de resterende minuten dicteerde VVZ’49. Niet dat het nu gelijk zo goed voetbalde, maar een inzakkend Woudenberg gaf VVZ’49 alle gelegenheid zich terug te knokken in de wedstrijd. Wat ook gebeurde. Met kansen voor Harry Hamstra, Ismail Sardi en Joël Bade zou een doelpunt voor VVZ’49 zeker niet onverdiend zijn geweest.

1  blunder vlak voor tijd levert geen verdiend punt op.

Waren het voor rust de VVZ-ers die met persoonlijke fouten de achterstand inleidde, vlak voor tijd was het scheidsrechter van der Wielen die de kans op de gelijkmaker onthield. In blessure tijd kwam Ismail Sardi binnen de 16 in balbezit, waarbij hij onreglementair over de knie ging bij een tegenstander. Penalty dacht iedereen, behalve de leidsman die er een schwalbe en een gele kaart in zag. En daar was hij ongeveer de enige op het hele sportpark in, zelfs een KNVB official die vlak achter de grensrechter langs de lijn stond, had dat oordeel. Blunder 1e klas en erg zuur.

Natuurlijk moet een strafschop er eerst in, maar met een Sven Kolle in vorm zou dat eigenlijk geen probleem zijn geweest. Het was namelijk Sven die met een ouderwetse krul over de muur de uitstekende keeper van de gastheren al het nakijken had gegeven. Kwistig strooiend met passes had hij de hele wedstrijd al zijn visite kaartje afgegeven en de vrije trap was de kers op de taart.

Gelijkspel zou verdiend geweest zijn.

Gezien alle kansen na rust had een punt er zeker ingezeten. Prima kansen waren aan Harry Hamstra, Tristan Wallet en Joël Bade niet besteed en de 2 kansen die Woudenberg kreeg werden door hen ook niet afgerond. Waarmee na afloop het chagrijn overheerste. Verliezen is niet erg, maar wel als je het gevoel heb dat het niet nodig was geweest. Natuurlijk was het arbitrale trio na afloop de gebeten hond, want ook de neutrale assistent grensrechter had zijn vlag wel omhoog mogen steken, maar het was ook weer niet zo dat dat de enige kans van beide teams over de hele wedstrijd was. Er zijn mogelijkheden genoeg geweest die helaas niet benut werden.

Wat wel een positief gevoel op moet leveren is de niet aflatende ijver waarmee gestreden werd. Niet altijd even goed, hier en daar een onbegrijpelijke fout, maar altijd vol overgave. En daar begint het altijd mee. Op naar volgende week.

Volgende week thuis tegen Montfoort

Volgende week de laatste thuiswedstrijd van dit kalenderjaar, waarin Montfoort op bezoek komt.

Aanvang 14.30 uur.

Opstelling VVZ’49

Stijn Waals,

Luca Bade, Tom Gesgarz (46’ Rik Sterkenburg), Benny Honing,

Sven Kolle, Hidde Reitsma(46’ Jordi Verheijen), Ismail Sardi, Jefta van den Broek

Tristan Wallet, Harry Hamstra (59’ Mo Messaoud), Joël Bade,

 

Scheidsrechter:   R. van der Wielen

Assistenten:          L. de Koning

P. van der Leek

Scoreverloop:

09’     1-0     Tom de Greef

23’     2-0     Joey Hendriks

78’     2-1     Sven Kolle

Toeschouwers: 300

27-11-2016

Tekst: Henk van der Pol