• U bent ingelogd als:

Superieur Hercules (zat) vergeet te scoren

Geplaatst in Wedstrijdverslagen

Uitslag: 0-0

Eigenlijk had ik dit stukje de titel mee willen geven: Hercules heeft aan één helft genoeg. U zou dan mogelijk hebben kunnen denken dat de zaterdag 1 van EDO gewonnen heeft door in een van beide speelhelften het verschil te maken. Niets is echter minder waar. Wat wel klopt is dat de wedstrijd van afgelopen zaterdag zich voor het overgrote deel van de tijd slechts op één helft van het (kunstgras-)veld afspeelde: de verdedigende helft van onze gewaardeerde tegenstanders uit Overvecht Noord waartegen we altijd boeiende en gelijk opgaande potjes spelen (met vaak een gunstige uitkomst voor Hercules). Het eerste klopte zaterdag wel, alhoewel de kracht van EDO me tegenviel en ze slechts door heel hard werken en het tekort schietende scorend vermogen van onze kant op de been zijn gebleven. Het tweede dus niet want Hercules kon de verreweg beste wedstrijd van het seizoen niet winnend afsluiten simpelweg omdat het verzuimde te scoren (en het ook niet heel veel kansen creëerde). Toch hadden we gewoon moeten winnen; als je een uitgespeelde kans krijgt, en die zijn er wel degelijk geweest, moet hij simpelweg hangen!

Extra zuur is het dat er verder weinig tot niets aan te merken was op het spel en de inzet van het hele team. De verdediging stond weer eens als een huis. Met stand in keeper Aron als paarse rots in de branding die er stond alsof hij nooit iets anders op een voetbalveld heeft gedaan. Hij verving zieke Olaf met verve en zou in mijn ogen zeker tot Man of the Match gekozen zijn. Het was goed hem terug te zien op het veld alhoewel hij vermoedelijk ook erg goed werk had kunnen verrichten op zijn meer vertrouwde plek in de spits. Hopelijk zien we hem daar ook nog eens opduiken binnen afzienbare tijd.

Ook de middenlinie fungeerde goed. Er was voldoende beweging en werklust, de tegenstander werd snel en stevig afgejaagd en de onderlinge communicatie klopte. Men vond elkaar makkelijk en dus waren er prima staaltjes voetbal te zien. Toch lukte het niet goed genoeg om de zeer hard werkende voorhoedespelers in een riante scoringspositie te brengen. Soms omdat de eindpass of de aannames iets te gehaast of te onnauwkeurig waren maar ook omdat er vaak nog net een groen-wit voetje of lichaam tussendoor kwam. Frustrerend maar waar en ook ongelukkig en niet helemaal eerlijk misschien. Maar anderzijds wel begrijpelijk dat de EDO-ers geen vrije doorgang verleenden en alles in de strijd wierpen om op de been te blijven. (Ik begreep dat ze wat goed te maken hadden ten opzichte van hun vorige wedstrijd waarin men nogal verzaakt had volgens hun staflid).

En als je dan een of twee opgelegde kansen onbenut laat (met een goed keepende doelman tegenover je), vraag je om moeilijkheden. Het had zelfs ook nog mis kunnen gaan op het einde toen de ruimtes steeds groter werden en EDO nog een kansje op groter succes rook. Waarbij Aron zich nogmaals onderscheidde met een goede redding via zijn been. En waarin de EDO-grens in mijn ogen een verkeerd vlagsignaal gaf toen Rutger bij een uitbraak een vrij veld voor zich zag. Het was al twijfelachtig of hij zelf voorbij zijn directe tegenstander was op het moment van spelen van de bal, maar zo goed als zeker is dat er aan de andere kant van het veld een verdediger een stuk verder naar achter stond waarmee hij een mogelijk buitenspel ophief!

Helaas nam de scheids het signaal over (op zich begrijpelijk vanuit zijn positie) en ging ook deze laatste goede mogelijkheid verloren. Met als logisch gevolg de brilstand als eindscore. Een teleurstellende, onverdiende en frustrerende 0-0 voor ons, een gewonnen of zelfs gestolen punt voor EDO dat met een grote glimlach op het gezicht huiswaarts keerde.

Conclusie: wederom niet verloren, wederom door eigen toedoen niet gewonnen, wederom een kans laten liggen om helemaal bovenaan te komen in de ranglijst. Gelukkig zijn veel ploegen aan elkaar gewaagd en is de achterstand op koploper FZO nog goed te overbruggen maar het is wel zaak om jezelf de volgende keer te belonen als je zo’n goed voetbal kunt laten zien. Toch complimenten dus voor het hele team, inclusief invallers en ook de bankzitters (die zitten te popelen om hun bijdrage te leveren maar geduld en begrip moeten hebben en dat ook tonen).

Volgende afspraak is bij de Berenkuil. Over twee weken tegen buurman Voorwaarts. Een gevaarlijk ploegje waarop menig team zich al verkeken heeft. Dat mag (en zal) ons dus niet gebeuren! Komt u kijken om dit zelf waar te nemen?

Frank van den Heuvel