• U bent ingelogd als:

Sportief dagboek

Geplaatst in Wedstrijdverslagen

Daniel Kops scoorde drie keer voor FC Breukelen tegen SVL.  Vooral zijn derde treffer deed denken aan de A-junioren van Geinoord.

Door: Hans van Echtelt

Voor mij is het verblijf op een voetbalveld veelal een grote nostalgische happening. Neem de wedstrijd SVL – Breukelen waarvoor ik op deze zonnige zaterdag had gekozen. Al bij het begin van het sportpark werd ik persoonlijk begroet door de parkeerwachter die een voormalig teamgenoot van mij bleek te zijn. Han Damen begeleidde me naar een parkeerplek en kondigde via de Walkie Talkie spontaan mijn bezoek aan. 

Op het sportpark zelf was het een ontmoeting met allerlei bekende persoonlijkheden uit de voetbalwereld. Leo van Veen kon ik feliciteren met de behaalde dubbel met zijn huidige Slowaakse club AC Tencin. Even verderop liep Leen van der Merkt die natuurlijk kwam kijken bij zijn 28-jarige zoon Jori die bop het middenveld van FC Breukelen speelt. Daarna liep ik voormalige Velox-speler Jan Huberts tegen het lijf en natuurlijk Henk van Laatum, bestuurslid van Breukelen die voor de wedstrijd nogal bezorgd was over de afloop van het duel tegen SVL. 

Die angst bleek aanvankelijk niet ongegrond want SVL ging flitsend van start en binnen een half uur stond er 2-0 op het scorebord via goals van Wesley de Laat en natuurlijk Ali Alkan die zijn laatste optreden voor SVL extra glans gaf. Hij maakte even later bijna 3-0 maar die bal ging juist over het doekl van Nick Turksma. Even later het breekpunt van de wedstrijd: de penalty voor Breukelen en de rode kaart voor Bastin Hofman. Een jongen die normaal gesproken ‘geen vlieg kwaad doet’ hoorde ik in de bestuurskamer en die rode kaart was nogal formeel van scheidsrechter Martijn Germs. Hij had met geel en een strafschop kunnen volstaan. 

Hoe dan ook, de wedstrijd stond meteen op z’n kop en dat was een kolfje naar de hand van Daniel Kops die de penalty onberispelijk langs Geert-Willem Merkens schoot (1-2) en daarna nog twee fraaie treffers op zijn naam bracht. Vooral de laatste was een beauty, in volle vaart ingeschoten zoals ik het hem jaren terug had zien doen toen Daniel nog in de A-junioren van Geinoord speelde. Dus om hem in de kleuren van Breukelen te zien schitteren, riep bij mij nostalgische gevoelens op, zeker in de wetenschap dat we nu ook al zijn opvolger Vincent Griffioen moeten gaan missen. 

Toen ik zaterdagmiddag het prachtige sportpark ‘Oranjehof’ de rug toekeerde, moest ik terugdenken aan de tijd dat er geen kunstgras was en zelfs geen kantine op dezelfde plek. Ik voetbalde destijds samen met Ad van Liempt (toevallig op deze dag jarig, 67 geworden, van harte) in het eerste elftal van SVL en we dronken na afloop ons drankje in de kleedkamer omdat er nog geen kantine was. En zeker was er toen nog geen parkeerwachter en ontvangstcommissaris die toen de drukte in goede banen moest leiden. Toen speelde Han Damen nog als betrouwbare stopperspil met ons mee.