• U bent ingelogd als:

OFC in blessuretijd naast De Meern

Geplaatst in Wedstrijdverslagen

 

Je zou zeggen dat alle oranje kledingstukken, toeters en bellen weer in de kast konden nadat Koningsdag 2018 inmiddels achter ons lag, maar vanwege ons vlaggenschip zijn wij iedere week oranje gekleurd. Vandaag kwam de nummer 5, de Oostzaanse Football Club, bij ons op bezoek. Het oranje gekleurde viel wel mee trouwens, want er waren bijzonder weinig mensen op deze wedstrijd afgekomen. Excuses te over natuurlijk, slechts 1 andere seniorenwedstrijd deze dag op ons sportpark, een druilerige grijze dag, Max Verstappen die de straten van Baku onveilig maakt en een vol Erediviseprogramma. Daarnaast hadden trouwe supporters Ad de Lange en Joop Zoutenbier aan de caviarace bij Omroep Max een weekendje Budapest overgehouden en waren dus ook niet aanwezig. Kortom, we moesten iets harder schreeuwen om ons 1e naar een overwinning te begeleiden.

 

De opstelling was gelijk aan vorige week en dat gaf hoop. Immers, toen hielden we een puntje over uit bij ADO ’20. Weliswaar schieten we daar niet zo heel veel mee op, we hebben 3 punten nodig, maar de voetballende intenties boden wel perspectief. Want eindelijk hebben we het achteruit lopen met 5 verdedigers achter ons gelaten en spelen we inmiddels met 4 verdedigers en dus met wat meer lef. Het doet in ieder geval niet meer zo’n pijn aan de ogen. OFC is een geslepen ploeg met veel ervaring. Exponent hiervan is de 44 jarige(!) Olaf Lindenbergh, oud-speler van oa Ajax en AZ. Uit in Oostzaan wisten we met een ongekende vechtlust 2-2 uit het vuur te slepen.

 

Als scheidsrechter Witlox om 14.00 uur fluit voor de wedstrijd starten we fel en is het eerste kansje voor Zakaria El Bennay, maar hij kan net niet bij de dieptepass. Kort daarna gaat een schotje van OFC over. Het eerste kwartier kenmerkt zich door middenveldvoetbal zonder grote kansen. Dat er bij routinier Lindenbergh toch wat sleet op de benen komt blijkt in de 18e minuut. Hij heeft zich even in de kijker kunnen spelen voor de scouts van het Nederlands Elftal Walking Football, maar moet dan toch alweer geblesseerd het veld verlaten. In de 19e minuut dan een gevaarlijke corner van ons die net voor het doel van de 39-jarige OFC keeper Atam Koroglu (oa. Oud UVV en FC Utrecht) langsgaat. Kort daarop een grote kopkans van OFC die gelukkig over gaat. En even later een scherpe voorzet van OFC waar de spits net een teenlengte  tekort komt. Na een half uur in de wedstrijd dan de grootste kans tot dan toe. Jordy Stins maakt een goede actie over links en geeft de bal op een presenteerblaadje aan Mark den Hartogh. Hij twijfelt, treuzelt….en zo weet OFC deze hele grote kans onschadelijk te maken.

 

In de 32e minuut dan een terechte gele kaart voor Anis Ziani na een forste overtreding. Daarna bloedt de wedstrijd een beetje dood tot Joey Swanink besluit er een beetje spanning in te brengen. Een simpele terugspeelbal schiet hij zo in de voeten van de tegenstander die hier gelukkig niet goed raad mee weet. Joey is een fantastische keeper, maar zijn spelhervattingen laten nog wel eens te wensen over, hier moet maar eens flink op getraind gaan worden. En zo kabbelt de wedstrijd een beetje voort en gaan we met een brilstand rusten.

 

In de 2e helft geen wijzigingen in de opstelling en het beeld is gelijk aan de fase voor rust. Kortom, het is een saaie pot met nauwelijks kansen. Maar dan in de 57e minuut lijkt de wedstrijd te ontbranden. In 1 minuut tijd moet Joey Swanink 2 keer handelend optreden bij grote kansen van OFC. En een aantal minuten later is het Zakaria El Bennay die een prachtig schot produceert die de keeper van OFC met moeite kan keren. En dan in de 70e minuut leggen wij een prachtige aanval op de mat. Als Kesly den Haag de bal in de diepte meekrijgt zijn wij overtuigd van buitenspel, maar zowel grens- als scheidsrechter laten doorspelen. Kesly legt de bal keurig breed op Jordy Stins die de bal zo binnen kan lopen. Als ik in de groepsapp meldt dat dit toch erg riekt naar buitenspel van Kesly wordt dit gelijk de kop ingedrukt. De mensen die wel op 1 lijn stonden wisten te melden dat de linksback van OFC hier zeker nog 5 meter achter stond. Laat het 4 meter zijn, maar dit hadden wij toch niet goed gezien dus een geldig doelpunt en eindelijk staan we eens voor.

 

En als dan het laatste kwartier van de wedstrijd aanbreekt weten we dat het weer spannend wordt. Rik Bakker verwoordde dit vanochtend mooi in het AD: “En dus werd het wc-papier van de rol getrokken, want de tijd voor billenknijpen was aangebroken”. Echter, ook voor OFC, want wij krijgen zeker kansen, maar spelen het steeds niet goed uit. En als Anis Ziani in de 84e minuut dan zijn 2e gele kaart krijgt en we dus met 10 man verder moeten zijn we blij dat er vandaag geen ballenjongens zijn. Af en toe roeien we de bal richting veld 3 om maar tijd te winnen. Tom Waltman gaat zoals gewoonlijk weer voorop in de strijd en het lijkt dat we het gaan redden. Tot Joey Swanink in blessuretijd een ogenschijnlijk simpele bal zo door zijn handen laat glijden…..wat een deceptie, op deze manier komt OFC op 1-1. En dat door Joey die doorgaans zo betrouwbaar is en vaak fabuleuze reddingen verricht. Dat blijkt ook wel na de 1-1, want hij moet nog 3 keer prachtig redding brengen in dezelfde blessuretijd, anders hadden we de pot nog verloren ook. Maar de druiven zijn heel erg zuur, zo dicht bij 3 punten en dan moet uitgerekend Joey dit overkomen.

 

We komen in de fase van de competitie dat ploegen nergens meer om spelen. Dat gevoel bekroop mij gisteren bij JVC Cuijk, zij zijn al in het bezit van een periodetitel en verliezen gewoon met 2-0 van Quick ’20. En dat is een grote concurrent van ons onderaan de ranglijst. Gelukkig mag UNA nog dromen van het kampioenschap en weten zij een andere grote concurrent Be Quick 1887 met 5-0 te verslaan. Echter, als ik vlak voor tijd zie dat Jong De Graafschap met 2-1 voorstaat bij Jong Vitesse ziet het er toch heel slecht uit voor ons. Gelukkig weet Jong Vitesse er nog een eindsprint uit te halen en met 3-2 te winnen. Hierdoor is het ontlopen van rechtstreekse degradatie nog steeds mogelijk voor ons. De laatste wedstrijd op 27 mei a.s. thuis tegen Jong De Graafschap kan daarbij misschien wel eens de doorslag gaan geven. Echter, daarvoor zijn nog 3 andere wedstrijden te spelen. Te beginnen a.s. zondag om 14.30 uur uit bij Dongen, de oude club van Tom Waltman. Zij spelen nergens meer voor en ik stel voor dat Tom een dag eerder naar Dongen afreist en een dobbelavondje Mexicaantje voor de Dongen selectie organiseert. Ik stel graag een flesje Tequilla Gold ter beschikking!

 

Edwin Ebskamp

 

’70 1-0 Jordy Stins

’92 1-1 Soufiane Reclaoui

 

De Meern: Joey Swanink,  Lejon Cats, Richie Agyapong,  Mark den Hartogh, Lennard van den Brink, Giovanni Nicolaas, Tom Waltman, Jordy Stins (’88 Tobias Elmensdorp), Kesly den Haag, Anis Ziani, Zakaria El Bennay (’77 Rick Hauwert)