• U bent ingelogd als:

Klinkende overwinning VV De Meern bij MSC: 2-5

Geplaatst in Wedstrijdverslagen

Op een ongewone zaterdag moet ons vlaggenschip de inhaalwedstrijd spelen tegen MSC uit Meppel. De vorige wedstrijd werd afgelast vanwege trieste omstandigheden (de leider van MSC 1 was die week overleden) waardoor wij in het paasweekend aan de bak moesten. In plaats van zelf een wedstrijdje ballen op zaterdag stond er dit keer een autorit van maar liefst 130km in de planning. Een enkele reis duurt bijna net zolang als de gehele wedstrijd…..Aangekomen op het imposante Sportcomplex Meppel (11 velden!) lopen wij als snel Jan Kerkhof tegen het lijf. Merenees in hart en nieren en jaren geleden heel wat jaren een hele goede speler in ons eerste team geweest. Zijn kleinzoon is de aanvoerder van MSC dus vandaar zijn aanwezigheid. Een blik op de reclameborden brengt even een stukje jeugdsentiment bij mij naar boven. En dan doel ik niet op sponsor Belle Lingerie, maar op Lord Nelson. Lang geleden deden wij een aantal jaar op rij mee aan het voetbaltoernooi in Koekange en aangezien dit gehucht alleen beschikte over een kerk en snackbar was het vaste prik om op zaterdagavond richting Meppel te gaan. En discotheek Lord Nelson was daarbij favoriet. Genoeg anekdotes over te vertellen, maar daar lijkt mij dit wedstrijdverslag niet helemaal geschikt voor. Laten we maar naar snel naar de wedstrijd gaan.

 

Er waren wat personele zorgen voor ons technische staf. Tom van der Linden was nog geblesseerd, Hakan Yasar zat een kleine 7000km verderop in Abu Dhabi, Anis was nog niet hersteld van zijn kaakoperatie en hoewel hij in de basis startte scheen onze topscoorder Gokhan Yasar ook niet helemaal fit te zijn. Mede door de afwezigen begonnen zowel Lejon Cats als Bob Verweij in de basis. En door de goede prestaties van Rick Hauwert moest Irak Asad wederom op de bank plaatsnemen. Zoals inmiddels iedere week was ook deze wedstrijd heel erg belangrijk. In dit geval ook nog eens tegen een directe concurrentie die in de “winning mood” is. Hoewel het schokeffect na een trainersontslag meestal ontbreekt, toont MSC aan dat dit wel degelijk positief kan werken. Een “oud” trainersduo was bereid de klus tot het einde van het seizoen te klaren met daarbij de afspraak dat hun zaterdagclub voorrang zou krijgen. En zo kon het gebeuren dat op zaterdag 15 april de verzorgster van MSC verantwoordelijk was voor de wissels en tactiek.

 

Om 14.30 uur trappen we af op de Meppelse knollentuin. Want dat is het, een hard en hobbelig grasveld wat wel eens van invloed zou kunnen zijn op het spel van beide ploegen. Er zijn slechts een paar minuten nodig om vast te stellen dat het inderdaad heel erg moeilijk voetballen is op deze harde en hobbelige grasmat. Wellicht komt het omdat wij ge-/verwend zijn met kunstgras, maar MSC blijkt hier toch beter mee om te kunnen gaan dan wij. Zonder echt grote kansen hebben zij het betere van het, lange-ballen-naar-voren, spel. Binnen 10 minuten hebben we al 3 corners tegen waar wij zelf niets tegenover kunnen stellen. Het enige wat wij hier tegenover kunnen stellen zijn bloeddrukverhogende terugspeelballen. Na 4 minuten gaat dit al bijna mis door een misverstand tussen Rick Hauwert en Twan Verweij. En ondanks dat iedereen ziet dat dit niet verstandig is, enerzijds door het slechte veld en anderzijds door het feit dat Twan onzeker is, blijven we dit toch doen.

 

En dan in de 24e minuut scoren we plotsklaps, out of the blue…. Het is Bob Verweij die na onze eerste goede aanval de 1-0 aantekent. En blijkbaar hadden we deze meevaller nodig om een beetje beter te gaan voetballen. MSC beperkt zich de gehele wedstrijd tot hoge en lange ballen waardoor het geen feest is om deze wedstrijd te aanschouwen. Alleen de spanning vergoedt dit een beetje. Maar in de 34e minuut krijgen we toch de deksel op onze neus na gepruts achterin en wederom een terugspeelbal.  Björn Bakker profiteert van dit buitenkansje en scoort de 1-1. Maar gelukkig hebben we Lejon Cats nog…..al een tijdje veroordeeld tot een plek op de bank, maar bij afwezigheid van Hakan Yasar kon hij vandaag in de basis starten. En deze kans grijpt hij gelijk aan. Zeker de 1e helft is hij met afstand de beste man aan onze kant en hij beloont zichzelf met een prachtig schot in de linkerbovenhoek. In de 41e minuut brengt Lejon ons weer op voorsprong een gaan wij met een 2-1 ruststand aan de muntthee.

 

In de rust gingen veel van onze “bobo’s” de bestuurskamer van MSC in. Dat was niet om de Drentse voertaal onder de knie te krijgen. Naar bleek later serveerden ze daar gratis gevulde gekookte eieren, in de gewone kantine overigens ook…….De wedstrijd was alweer begonnen toen ze met hun rug naar de corner van MSC een plekje zochten. Het leek een simpele wegstompbal voor Twan te zijn, maar tot verbazing van iedereen stompte hij deze bal zo in zijn eigen doel. Onze bobo’s hebben dit moment gemist, maar de ontzetting over deze goal was groot. Want we helpen MSC hiermee wederom in het zadel. Echter, waar MSC lange en hoge ballen blijft hanteren, proberen wij via crossballen en verzorgde counters de voorsprong weer te creëren. En dat werpt zijn vruchten af, in minuut 56 brengt Gohkan een lange pass keurig met links onder controle om de bal met links langs de keeper van MSC  te plaatsen. Een prachtige goal van onze topscoorder die hiermee zijn seizoenstotaal op 28 brengt.

 

En dan zijn we los, er komt een mooie interactie op gang tussen het Meern-publiek en de spelers op het veld. Vanaf de tribune zijn dit enthousiaste aanmoedigingen gecombineerd met prachtige gezangen waar de Liverpool-supporters een puntje aan kunnen zuigen. In de 78e minuut mag Rick Kruijs een vrije trap nemen waarbij vanaf de tribune geroepen wordt “nou Bob, kop hem er maar in”. Ik weet niet of vader Cees hem zo volgzaam heeft gemaakt maar dit is niet aan dovemans oren gericht. Hoog torent Bob boven de MSC-spelers uit en als een granaat valt de bal in het dak van het doel. Een prachtige goal, de 2e van de dag voor Bob. De sfeer onder iedereen die oranje een warm hart toedraagt wordt steeds uitbundiger en als Kesly den Haag dan ook nog de 5-2 scoort in de 86e minuut zijn we echt los. Voor dit soort wedstrijden zit ik graag 250km in de auto, wat een leuke pot zeg! Vlak voor tijd maken dan Gokhan Yasar, Joris van Rooijen en Kesly den Haag nog plaats voor een paar jonge honden: Jesse Schuin, Giovanni Nicolaas en Steve Blokland (goed dat hij eindelijk weer terug is na lang blessureleed) mochten nog een paar minuten maken. En zo eindigt deze wedstrijd in een verdiende 5-2 overwinning en doen we goede zaken.

 

We staan inmiddels 4 punten boven de gevarenzone, maar daarbij moet aangetekend worden dat een aantal van onze directe concurrenten een wedstrijd minder hebben gespeeld en 2e paasdag nog inhalen. De volgende wedstrijd is dus wederom een finale. En het kan altijd nog gekker…..niet op zaterdagmiddag 14.30 uur spelen en 130km rijden, maar dit keer 163km rijden voor een wedstrijd op zaterdagavond om 19.30 uur. Dikke Dries kon het niet waarderen als ik ook al op zaterdagavond het voetbal zou laten prefereren boven een bezoek aan mijn stamkroeg dus ik zal mij beperken tot een busreis richting Oudkerkhof. Laurens Zandbelt zal wel aanwezig zijn en dus verslag doen.

 

Edwin Ebskamp

 

’24 0-1 Bob Verweij

‘35  1-1 Björn Bakker

’41 1-2 Leon Cats

’48 2-2 Twan Verweij (eigen doelpunt)

’56 2-3 Gokhan Yasar

’78 2-4 Bob Verweij

’86 2-5 Kesly Den Haag

 

De Meern: Twan Verweij, Rick Hauwert, Bob Verweij, Redouan El Yakoubi, Lejon Cats, Trevor Mulders, Joris van Rooijen (’86 Jesse Schuin), Rick Kruijs, Kesly den Haag (’86 Giovanni Nicolaas), Gokhan Yasar (’86 Steve Blokland) en Eddy Vorm