• U bent ingelogd als:

Hercules zaterdag kan het verschil niet maken

Geplaatst in Wedstrijdverslagen

Een nieuwe outfit (met dank aan Eric Pieters en Kris), maar ook een nieuw elan?

Dat was helaas niet helemaal het geval afgelopen zaterdag in de kraker tegen de buurman. Voor de derde maal dit seizoen troffen de ploegen elkaar. En voor de eerste keer wist Hercules het verschil in voetbalvermogen (wat er in mijn ogen wel degelijk was, ondanks dat Voorwaarts in hun verslag het tegendeel beweert) niet in een overwinning om te zetten. Waardoor er duur puntenverlies is geleden en het uitzicht op de titel en rechtstreekse promotie sterk is vertroebeld. Maar onmogelijk is het zeker nog niet, er zijn gekkere ontknopingen geweest (en er zit er mogelijk ook een aan te komen op eredivisieniveau). Zaak dus om hoop te houden en onze eigen wedstrijden naar behoren uit te spelen door ze simpelweg te winnen. Dan zien we wel waar dat alles eindigt. Aan de eindstreep worden de prijzen verdeeld toch?

Terug naar de wedstrijd. Het was een boeiend voetbalgevecht tussen twee ploegen die elkaar goed kennen en die tot op het bot gemotiveerd waren. Inzet en passie van beide kanten en met name Voorwaarts gaf steeds alles in de duels en in het gevecht om de tweede bal. Op het scherp van de snede, soms net erover, soms een beetje geholpen door de eigen grensrechter. En uiteindelijk ook geholpen door de ervaren leidsman die twee geheide penaltymomenten niet wilde honoreren. De man floot overigens prima verder maar zijn interpretatie van de duw met twee handen in de rug van Jules toen hij een corner probeerde te koppen en de ippon op Mickey die daardoor onmogelijk de bal meer kon spelen naar Sander viel in ons nadeel uit. In de bestuurskamer achteraf gaf hij toe beide voorvallen wel degelijk gezien te hebben maar hij vond de overtredingen niet zwaar genoeg of dacht dat het toch een kansloze bal voor ons was geweest.

Erg jammer want dat had de wedstrijd open kunnen breken. Nu bleef het scoren uit ondanks een aantal goede mogelijkheden die maar net hun doel misten. Net dat laatste stukje precisie en ook een beetje geluk ontbraken. Met als logisch gevolg een 0-0 gelijkspel. Wat echter zeker niet bloedeloos genoemd mag worden, het was een enerverend spektakel met alles erop en eraan.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ook de Voorwaartsen hun momenten hadden. Aan het eind van de eerste helft kwamen ze tot twee keer toe goed door over onze linkerkant met een schuiver naast het doel tot gevolg. Ook in de tweede helft moest Olaf een keer of wat flink aan de bak om zijn doel schoon te houden. Dat lukte hem prima, hij was weer eens onpasseerbaar. De hele defensie deed het trouwens goed met Ward en Frank op de flanken en Jules en een weer meesterlijke Insa in het midden. Ook de controleurs Guus en Pieter leverden degelijk werk af. Met als gevolg dat Voorwaarts in het eerste half uur niet of nauwelijks gevaarlijk is geweest. Tot frustratie van hun coach die vanaf de zijlijn zijn spelers uitfoeterde en ze ‘een laatste waarschuwing’ moest geven. Dat was voor hun nummer 22 dan de tweede want hij was al vroeg tegen een gele kaart aangelopen na een forse overtreding op Mark. Ook moest Voorwaarts relatief snel een wissel toepassen.

Tot aan de rust waren er wel aardig wat kansen en mogelijkheden (met name voor Hercules) maar gescoord werd er niet. In het tweede bedrijf verving Melvin Guus waardoor er wat geschoven werd binnen en tussen de linies. De bedoeling was duidelijk: nog meer druk naar voren en een vast aanspeelpunt creëren. Dat lukte heel aardig maar soms werden zijn subtiele handelingen niet helemaal op waarde geschat door zijn maatjes. Vervelend was wel dat Mickey terug werd gevlagd voor buitenspel waar werkelijk geen enkele sprake van was. Hij startte minstens anderhalve meter achter zijn tegenstander maar had inmiddels wel een vrij veld voor zich. De scheidsrechter nam het signaal echter wel over. Hercules had in deze fase duidelijk de overhand en een doelpunt voor hen leek in de lucht te hangen. Rutger en Sander waren er dichtbij maar het bleef steeds net niet. Bert-Jan loste Rutger af. Voorwaarts gaf zeker niet op en bleef strijden voor elke bal en elke meter. Mede daardoor moest Insa ingrijpen met een gele kaart als gevolg. Dat leek wel erg zwaar bestraft voor een onschuldig vergrijp.

En toen kwam het kantelmoment. Frank kwam weer eens sterk door over links en gaf een prima voorzet. Die resulteerde in een corner. Genomen vanaf rechts, de bal was door de lucht onderweg richting Jules. Vanaf mijn positie op de bank zag ik het gebeuren. Met twee handen vol in de rug geduwd waardoor de bal over hem heen ging. Voor velen aan Herculeskant was het duidelijk. Voor de Voorwaartsen iets minder. En voor de scheids was het dus helemaal niets.

In een poging toch nog iets te forceren werd Rafael ingebracht voor Ward. De druk van onze kant bleef hoog maar er was ook constant dreiging van de tegenstander (die werkelijk veel beter is gaan spelen gedurende het seizoen!). Sander was nog het dichtst bij een doelpunt toen hij mocht aanleggen voor een schot vanaf de rand van de 16. Het vizier stond wederom net niet scherp genoeg afgesteld. Pompen of verzuipen dus maar. Insa stichtte nog eens gevaar met zijn gevreesde ingooi, er kwam nog een laatste corner, Insa schiet over.

Vervolgens doet Mickey een uiterste poging door het midden. Hij komt heel ver, is zo goed als vrij, wil afspelen en wordt naar de grond getrokken waardoor het spelen onmogelijk wordt. De meningen over dit voorval waren identiek aan de vorige situatie. Weg laatste kans, weg twee punten, misschien ook weg kampioenschap. Voorwaarts was niet ontevreden. Wij wel. We hadden denk ik meer verdiend maar het gelijke spel is ook zeker niet onterecht te noemen.

En voor de duidelijkheid: de oorzaak voor het verzaken ligt uiteindelijk meer bij onszelf dan bij de beslissingen over al dan niet penalty’s. We hadden gewoon zelf het verschil moeten maken. En dat zat er niet in zaterdag. Met de complimenten aan het fel strijdende Voorwaarts. Jammer dat ze dit niet een week eerder tegen FZO hebben kunnen brengen.

Voor ons ligt er opnieuw een zware pot in het vooruitzicht. Zaterdag uit naar EDO. Dat had lang uitzicht op een mooi resultaat tegen FZO maar moest uiteindelijk toch nog diep buigen. Waardoor ze tegen ons vast een tandje bij zullen zetten om hun periodekansen te verdedigen. Waar hebben we dat toch eerder gehoord? Zaterdag is ook de Zeister clash tussen FZO en Patria. Die laatste ploeg heeft beloofd ons te gaan helpen omdat zij koste wat kost deze prestigestrijd willen winnen. Laten we hopen dat ze dat lukt. Dan blijft het ijselijk spannend tot de laatste dag. Met kansen voor ons maar met ook nog Maarssen op de achterhand. Dat kan zomaar als derde met het been gaan lopen. Maar ook een gelijke eindstand met drie ploegen is nog een reële optie.
We gaan het meemaken. Eerst maar eens zorgen onze eigen potjes te winnen. Zaterdag 14.30u, Overvecht Noord. U weet het vast wel te vinden!

Frank van den Heuvel