• U bent ingelogd als:

Henk Wery (75) werd international bij DOS

Geplaatst in Rubrieken / Columns

Henk Wery eerste rechts onder, Joop van Basten  vierde van links boven Welke Utrechtse voetbalsupporter herinnert zich Henk Wery niet, de oersterke links en rechtsbuiten van DOS en Fc Utrecht in de jaren ‘60 en ‘70? v.l.n.r  Rini Block,  Leo van Veen, Hans de Weerd en Henk Wery In een gezellig restaurant in Leusden neem ik samen met Henk, Leo van Veen, Rini Block en Hans de Weerd, alle drie oud-teamgenoten van DOS en Fc Utrecht,  Hans van Echtelt, nestor van de Utrechtse sportjournalistiek en Frans de Bruin, vanaf zijn geboorte DOS-supporter, zijn succesvolle voetbalcarrière nog eens door. Start profvoetbal bij HVC met Joop van Basten “ Ik heb op 16 jarige leeftijd mijn debuut gemaakt in HVC 1 wat toen uitkwam in de eerste divisie. Ik speelde toen samen met Joop, de vader van Marco, van Basten. Joop was toen samen met Bennie Marcus een van de betere spelers. DWS kocht me in 1963 van HVC Ik heb bij DWS een mooie tijd meegemaakt. Toen ik kwam speelde DWS in de eerste divisie. Ik speelde linksbuiten. Utrechters Mosje Temming en Frans Geurtsen speelden ook in de voorhoede. We werden in ‘63 kampioen van de eerste divisie en een seizoen later zelfs kampioen in de Eredivisie. Jan Jongbloed, de latere doelman van het Neder lands elftal, was toen al een echte topkeeper. DOS 1965 1968 Henk Wery tweede linksvoor Medio ’65 kreeg ik bij DWS een forse aanvaring met trainer Talbot. Ik vond het toen beter om naar een andere vereniging te verhuizen. DOS wilde me graag overnemen. Ik was er blij mee, kon bij DOS immers samen gaan voetballen met spits en oud-international Tonnie van der Linden. Helaas moest Tonnie op 12 maart ‘67 zijn voetbalcarrière vroegtijdig beëindigen. Ik bewaar mooie herinneringen aan de beslissingswedstrijd om degradatie uit de Eredivisie in Eindhoven tegen Fortuna ‘54. We wonnen met 4-3 in de verlenging dankzij goals van Nico Hardeman, Abbés van Vliet en mijn persoontje. Een paar weken later fuseerde Fortuna’54 uit Geleen met Sittardia uit Sittard waardoor achteraf de beslissingswedstrijd niet nodig was. “ DOS was erg tevreden over mijn prestaties. Het ging zelfs zover dat onze interim-trainer en club fysiotherapeut Thim van de Laan zijn nieuwe hond de naam Wery gaf. Thim vertelde dat hij dat deed omdat zijn hond snelvoetig en tweebenig was. Zijn Fiat Abarth hoorden we al van verre aankomen “Ik woonde in de jaren `60 bij Henk om de hoek, op de Donaudreef. Heb diverse keren samen met wat vriendjes uit de buurt bij Henk aangebeld om een handtekening te vragen. Henk  heeft nooit nee gezegd. We  hebben Henk diverse keren gemeld dat we het geluid van zijn Abarth zo mooi vonden.  Als ik nu naar het uiterlijk van Henk kijk denk ik dat hij zo zondag bij Fc Utrecht weer kan meespelen. Zo leuk zijn, weer een ouderwetse vleugelspeler bij Fc Utrecht die op maat  de nieuwe spits  Makienok kan bedienen. Oude tijden zouden kunnen herleven, zo ging het immers vroeger met Leo, Jan en Joop ook. Wie weet loopt het stadion dan ook weer vol, aldus de schrijver van dit verhaal. “     Hans van Echtelt, voormalig sportjournalist van Het Centrum en Utrechts Nieuwsblad  ‘’Mijn eerste interview met Henk Wery gebeurde bij hem thuis op de Tanhauserdreef naar aanleiding van zijn Oranje-debuut tegen Rusland.   Hij speelde bij DOS en was destijds de ‘eenoog in het land der blinden’ zoals de uitdrukking luidt. DOS vocht immers jaar in jaar uit tegen degradatie, en zelfs dat konden ze niet.   Henk is sinds dat gesprek in 1967 even toegankelijk en bescheiden gebleven. Zijn transfer naar Feijenoord werd hem van harte gegund, zijn terugkeer naar Galgenwaard werd ook bejubeld. Daar tref ik hem nog weleens als hij voor De Telegraaf cijfers aan de spelers geeft. Het contact is dan nog even vriendelijk als destijds, vijftig jaar geleden.’’      DOS-spits Leo van Veen herinnert zich Henk Wery nog goed   “Henk woonde destijds op de Tannhauserdreef in Overvecht waar nog meer spelers van DOS een appartement hadden. Het bestuur van DOS had dat toen goed geregeld. Ik heb er zelf ook enige jaren gewoond. Henk was een jonge speler die via HVC en DWS naar DOS kwam en heel goed bevriend raakte met Ries van de Bogert, die op jonge leeftijd door een noodlottig auto ongeluk (1964) om het leven kwam. Henk was van nature ijzersterk en zeer snel. Trapte net zo makkelijk rechts als links en haalde in onze DOS periode in 1967 het Nederlands Elftal.   Ik herinner mij nog dat we zijn uitverkiezing voor het Nederlands elftal uitbundig hebben gevierd in de flat op de Tanhauserdreef. Hij scoorde 2 x bij zijn debuut tegen Rusland waarvan 1 uit een penalty. In 1968 ging Henk naar Feyenoord. In 1974 kwam Henk weer terug naar Utrecht om nog twee seizoenen bij FC Utrecht te gaan spelen. Met onze toenmalig trainer Jan Rab klikte het toen helaas niet zo goed. Han Berger nam het toen als trainer over. Goeie gozer, die Henk.”   De ook aanwezige Hans de Weerd en Rini Block, beiden DOS-elftalgenoten, beamen dit. “We hebben heel veel respect voor de schitterende loopbaan van Henk. Henk bleef gewoon een van de elf toen hij international werd. Niks poeha of verbeelding, gewoon een Utrechts jochie, aldus Hans en Rini in koor. “    Jaarbeursstedenbeker wedstrijd DOS – Barcelona 0-0 16 september 1965 “Die wedstrijd vergeet ik nooit meer, was ook een van mijn mooiste wedstrijden. Het was toen echt uniek, spelen tegen Barcelona. DOS was immers maar een gewoon clubje wat redelijk in de Eredivisie speelde. Tonnie van der Linden, op afstand onze beste speler, was met Martin Okhuisen nog over van de kampioensploeg uit 1958. We waren bijzonder tevreden met de 0-0, Barcelona was immers een Europese topploeg. We verloren de uitwedstrijd met 7-1. Tonnie van der Linden scoorde volgens vriend en vijand het mooiste doelpunt van de wedstrijd. Onze terugreis verliep erg moeizaam. Ben Aarts was al eerste thuis, hij nam als enige de trein. Hij moest een dag later weer zijn bloemenwinkel runnen. Zo ging dat toen. “    Feyenoord 1968-1974 Feyenoord wilde me medio ’68 graag overnemen van DOS. Ik heb met Feyenoord vervolgens de  Europa Cup 1, de  UEFA cup,  de  Wereldbeker, de  KNVB beker gewonnen en ben ook drie keer landskampioen geworden. Ik speelde medio ‘69 mijn allerbeste wedstrijd, thuis met Feyenoord in de halve finale van de Europa Cup 1 tegen AC Milan. We hadden in Milaan met 1-0 verloren en moesten dus winnen om de finale te halen. We wonnen met 2-0 en later ook de finale tegen Celtic. We hadden zoveel klasse in ons elftal met onder andere Rinus Israël, Theo Laseroms, Wim v Hanegem, Wim Jansen, Coen Moulijn en niet te vergeten natuurlijk Ove Kindvall. Als trainer hadden we Ernst Happel, mijn beste trainer.  Ik kom tegenwoordig best vaak in de Kuip, zowel als rapporteur als bij de reünies. De Kuip heeft nog steeds iets magisch voor me.”   Medio ’74 terug in Utrecht “Na mijn succesvolle periode bij Feyenoord vond ik het leuk om aan het eind van mijn carrière nog terug te gaan naar Utrecht. Fc Utrecht deed het goed, speelde erg aanvallend, zou me zeker op mijn plek voelen. Ik combineerde het voetballen bij Fc Utrecht met het runnen van mijn café, de destijds overbekende Bar Bodega in Amersfoort. Helaas kreeg ik in het tweede seizoen een vervelende liesblessure waardoor er vervroegd een einde kwam aan mijn profvoetbal carrière. Ik heb nog wel, tot mijn 52’ste, wat wedstrijdjes bij de oud-internationals en bij VOP kunnen spelen. “    Co Adriaanse, tot ’76 ploeggenoot bij Fc Utrecht, heeft leuke herinneringen aan Henk. “Henk was een aardige jongen, hield van een geintje en lag erg goed in de groep. Was beresterk, snel, zeer goed schot, kon een mannetje uitkappen en kon ook makkelijk een doelpunt maken. Verwaarloosde ook het verdedigende werk niet.” Han Berger, medio ’76 opvolger van Fc Utrecht-trainer Jan Rab, herinnert zich Henk nog goed Ik heb Henk, na het vertrek van Jan Rab, wat teruggetrokken laten spelen, meer vanuit het middenveld in plaats van op de vleugels. Het elftal kon zo meer profiteren van zijn ervaring en traptechniek. Jammer dat Henk na een half jaar moest besluiten zijn carrière te beëindigen. We hadden Henk nog graag, ondanks zijn fysieke beperkingen, erbij willen houden. Dat lukte niet omdat Henk zijn gezellige zaak in Amersfoort prioriteit gaf.     Jurgen Grabowski Dick Schneider, voormalig ploeggenoot bij Feyenoord en tegenwoordig chef Telegraaf-rapporteurs, is lovend over Henk. “Als rapporteur is hij doodeerlijk, goed is goed en slecht is slecht. Henk heeft een zeer sterk ontwikkeld sociaal rechtvaardigheidsgevoel. Rinus Israël en voormalig trainer Georg Kessler hebben dat in het verleden wel kunnen merken. Bij Feyenoord zijn we, toen de technische staf Jurgen Grabowski wilde aantrekken als rechtsbuiten, met z’n allen nog voor Henk in de bres gesprongen. We speelden in Frankfurt met Feyenoord tegen Jurgen en zijn club. Jurgen heeft toen geen bal geraakt en moest ook vroegtijdig het veld verlaten. We willen jou niet Jurgen, was onze duidelijke boodschap. Henk is tegenwoordig een rustige, heel bescheiden man. Geef hem zijn sigaartje en je hoort hem niet.” Tweebenigheid, een must voor iedere voetballer ‘’Mijn tweebenigheid was een van mijn sterkste wapens, Ik kon net zo makkelijk links als rechts heel zuiver en hard schieten. Zelfs strafschoppen nam ik afwisselend met of mijn linkerbeen of met mijn rechterbeen. Tegenwoordig zijn spelers amper nog tweebenig. Als ik als Telegraaf-rapporteur op de tribune zit erger ik me er dood aan. Kennelijk wordt het tegenwoordig allemaal maar op zijn beloop gelaten door de trainers. Ik heb me al vroeg, dacht bij Amersfoortse Boys, al aangeleerd mijn twee benen te gebruiken. Gewoon schieten op een blinde muur, afwisselend met je linker en je rechterbeen. Je leert het zo snel, gewoon een beetje Investeren in jezelf, meer is het niet. Bij DWS en DOS heb ik het verder geperfectioneerd. Toen ik in 1968 bij topclub Feyenoord mocht gaan spelen was ze echt blij met mijn traptechniek. Zelfs Feyenoord-idool Coen Moulijn was ook tweebenig.’’ Als tip voor iedere jonge voetballer wil ik nog meegeven, ga elke dag met een bal oefenen op je traptechniek, zowel links als rechts. Je hebt er later zoveel voordeel van. Gert, heel leuk dat ik vanmiddag weer wat oude teammaatjes van vroeger heb gesproken. Ben wel benieuwd wat je voor een verhaal gaat maken. Heel hartelijk bedankt en veel succes bij je volgende bezoek aan de man die de oorzaak was van het DOS-kampioenschap in 1958. Ben wel benieuwd of de lezers doorhebben wie dat is. Groet aan iedere Fc Utrecht supporter, Henk Wery. “   Foto 1,  Foto 2,   Foto 3,  Foto 4,  Foto 5,  Henk Wery, zesde van links Foto’s uit privé-archieven en Utrechts sportarchief.                       Gert van Es