• U bent ingelogd als:

Geinoord

SV Geinoord is opgericht op 14 juli 1952. De club speelt zijn thuiswedstrijden op Sportpark Parkhout, gegrensd aan het complex van Vreeswijk.
Parkhout 1
3432 NE
Nieuwegein
030-606 53 93
www.svgeinoord.nl

Historie van sv Geinoord Nieuwegein

Dat voetbal zestig jaar geleden vaste voet kreeg in onze streek is te verklaren. Om dit te ontvouwen is het bruikbaar om terug te gaan naar de jaren ’20 van de vorige eeuw. Een periode waarin de ‘gewone man’ zich steeds meer zag te ontworstelen aan de druk van bovenaf.

Sport bleef niet het voorrecht van de betere standen en arbeiderssportverenigingen begonnen een geduchte rol te spelen. Het platteland volgde wat schuchter, maar mengde zich rondom 1925 geducht in de strijd. Al was het alleen maar om die lui uit de stad Utrecht te laten merken, dat men in Vreeswijk IJsselstein en Jutphaas zijn mannetje wel stond.

Toch begon pas vijfentwintig jaar later ook in het christelijke volksdeel het verlangen naar georganiseerd zaterdagvoetbal te groeien. De geest van de tijd werd natuurlijk ook in Vreeswijk begrepen en de koppen werden bij elkaar gestoken. Arie Verhoef, Piet van Beest en Joop van Raay richtten met toestemming van de kerk en het onderwijs een voetbalvereniging op.

De eerste uren van Geinoord

Als naam werd gekozen voor Geinoord (ontleend aan Oudegein). Eerder werden namelijk zowel DVO (door vrienden opgericht) als Geinschoppers afgekeurd door de KNVB. Op 14 juli 1952 werd de oprichtingsvergadering gehouden waarmee sv Geinoord was geboren. Het eerste bestuur, tenminste zo mag de combinatie Joop van Raay, Arie Verhoef en de heren Schouten, van der Horst en van Zutphen wel worden genoemd, had echter nog veel werk te verrichten.

De eerste wedstrijden werden gespeeld op een stuk grond van boer Noordhoek. Geld om een kledinglokaal te bouwen was er niet. Gelukkig bood de heer van der Pol de helpende hand, door zo vriendelijk te zijn om zijn schuur(tje) beschikbaar te stellen. Na een wedstrijd mocht de bezoekende club zich hier wassen met het water dat boer van der Pol had klaargezet in een emmer.

Zelf hadden de eerste Geinoorders dus nog niet de mogelijkheid om zich te wassen. Met jas en broek over de voetbalkleren kon thuis pas de modder van het lichaam worden verwijderd. Toch was het ook voorafgaand aan een wedstrijd niet even gemakkelijk. “Elke zaterdag moest je eerst de koeienflenzen van het veld afhalen en natuurlijk de koeien zelf van het veld jagen”, aldus Cock Verhoef.

Figuur 1: Entree Geinoord-complex van de eerste accommodatie aan de Wiersdijk

 Een compromis met doodsvijanden

Een paar jaar later, in 1954 om precies te zijn, ging het wat beter met de vereniging. Een belangrijke aanleiding hiervan was dat de Lekboys uit Tull en ‘t Waal het allemaal niet meer zo zag zitten. Wat volgde was een fusiepoging met Geinoord. Deze fusering verliep voorspoedig en resulteerde voor Geinoord in een aanzienlijke versterking. Piet van de Berg, Co Buter, Wout Ehlhardt, Henny van Dijk, een zoon van Tante Co, en Jan van Dijk (onze lang dienend verenigingssecretaris), kwamen allen naar Geinoord over.

Nog datzelfde jaar kreeg Geinoord er versterking bij vanuit IJsselstein. De zaterdagafdeling van buurman IJFC werd opgeheven en kwam vrijwel volledig zijn diensten aanbieden. Daar waren spelers bij als Hein en Piet de Bruyn, Henk van Es, om maar enkele namen te noemen.

Binnen een korte periode was Geinoord in staat om drie seniorenteams op de been te brengen. Samengesteld met spelers uit Vreeswijk, Utrecht, Culemborg en Vianen, het geboorteoord van de Clemensen en de Groenendijks, twee prominente Geinoord-families.

Figuur 2: Elftalfoto uit de beginjaren van Geinoord, toen nog actief in de onderste regionen van het zaterdagvoetbal

Vooruitgang en succes

De club ging op elk front vooruit. Er kwamen nieuwe velden, een kleedgebouw met kantine en het ledenaantal nam toe. Ook de prestaties op het veld lieten niet te wensen over. Al in het derde jaar van haar bestaan begon Geinoord echt mee te doen in de derde klas C van de afdeling Utrecht. Hoewel de sterrenformatie uit Vreeswijk de promotie dit jaar wist te ontlopen, lukte dit het jaar erop wel.

Uitwedstrijden werden bezocht per fiets en voor de enkele gelukkige per brommer. Utrecht, Amersfoort, Bunnik, Langbroek, de hele provincie werd gepasseerd. Een verre van ideale voorbereiding op de wedstrijd. Hoewel er wel eens werd gemopperd onder de mannen van het eerste uur, kijken de meesten met veel plezier terug naar deze tijd.

Sinds de beginjaren van Geinoord is de vereniging enorm gegroeid. Met het opgaan van Vreeswijk en Jutphaas in de gemeente Nieuwegein in 1971, nam het ledenaantal alleen maar verder toe.

Zaalvoetbal

Met de opening van de sporthal ‘t Veerhuis, in 1976, ontstond er een unieke gelegenheid om een groter aantal mensen bij de club te betrekken. Het hoofdbestuur van Geinoord besloot om hieraan voor wat de voetbalsport betreft volledige medewerking te geven en richtte een afdeling zaalvoetbal op. Inmiddels is de zaalafdeling overgeheveld naar een andere vereniging.

Figuur 3: Bestuur 1976-1977. B. Schouten, K. Bleyenberg, J. van Dijk, W. van Eck, Th. Middelkoop, E. van der Pol, P. Schiks (zaalvoetbal), mevr. Uiterwaal (notuliste), A.A. van Vogelpoel

Damesvoetbal

Geinoord bleek echter niet alleen populair onder de mannen in de regio. Zo ontstond er in de jaren ’80 een damesafdeling. Nadat het junioren damesteam in zijn geheel over ging naar de seniorencompetitie was in het seizoen 84/85 het damesvoetbal bij Geinoord een feit. Na een aantal jaar verkaste enkele dames naar clubs als Vreeswijk, JSV en Seastum. Vooral de betere voetbalsters werden weggeplukt waardoor het damesvoetbal slechts een tijdelijk bestaande kende bij de rood-witten.

G-voetbal

Naast dames- en zaalvoetbal heeft Geinoord jarenlang een bloeiende G-afdeling gehad. Waar gehandicapten de mogelijkheid hadden om met veel plezier hun sport te beleven.

Figuur 4: Het G-team (27 mei 2000)

Hoewel de historie een opeenstapeling van vooruitgang lijkt te zijn heeft de Nieuwegeinse club ook tegenslag moeten incasseren. De kantinebrand in 1988 staat zo nog altijd bij veel leden op het netvlies gebrand.

Bij Geinoord gebeurt ‘t en dat zal altijd zo blijven

Geinoord is inmiddels gegroeid tot een gerespecteerde club in de regio. In het seizoen 2004-2005 wist het eerste elftal zo te promoveren naar de hoofdklasse. Destijds nog de hoogste amateurklasse op de Nederlandse velden. Na vier seizoenen was dit sprookje voorbij. Het elftal degradeerde terug naar de eerste klasse.

Geinoord blijft zich ontwikkelen en krijgt als accommodatie een steeds beter aanzien. De bouw van een tribune, ontvangstruimte voor sponsoren en de aanleg van een kunstgrasveld met wedstrijdverlichting zijn hier slechts enkele voorbeelden van. Toch staan er de komende jaren nog veel meer verbouwingen en aanpassingen op de agenda.