• U bent ingelogd als:

Eemboys viert jubileum

Geplaatst in Clubnieuws

Jongste voetbalvereniging van Baarn bestaat 25 jaar

Het is dinsdag 14 mei 1991 als Peter de Kleijn en Jan Pelt een bezoek aan de notaris brengen. Een hand vol voetballers heeft het initiatief genomen om een nieuwe Baarnse vereniging in te schrijven bij de Kamer van Koophandel, nadat zij werden weg gestemd bij BVV Baarn, daar BVV Baarn liever alleen verder ging met de zondagtak van hun sportvereniging. In het gebouw van Bowlingcenter ‘Onder de Linden’ werd dit officieel gemaakt nadat de clubleden hun stem hadden uitgebracht.

In het clubgebouw van ‘de Kleurvogel’ kwamen de initiatiefnemers bij elkaar om de nieuwe voetbalvereniging, die op zaterdag hun wedstrijden spelen, een naam te geven. De naam v.v. Eemboys kwam hier uit rollen en betekende “De jongens van de Eem”, daar zij hun thuiswedstrijden op Sportpark ‘Ter Eem’ spelen en de gelijknamige rivier op een steenworp afstand is gelegen. De clubkleuren zijn afgeleid vanuit de Baarnse vlag die de kleuren blauw en geel draagt. Het thuisshirt zal dan ook volledig blauw gekleurd zijn. Zodoende bleef de kleur geel over voor het uittenue. Eemboys kende een geweldige sponsordeal met Inproba BV, dat sinds vandaag de dag nog altijd met het logo trots op de borst van de shirts prijkt.

De club startte met Eemboys 1 in de destijds zevende en tevens laagste klasse in het Nederlandse amateurvoetbal. De piepjonge vereniging begon met vier ingeschreven seniorenteams aan het seizoen 1991 – 1992 met Nico van der Kuijl als voorzitter. Het overige bestuur werd gevormd door Karel van Grinsven, Peter de Kleijn en Hannes Blok als respectievelijk secretaris, penningmeester en algemeen lid.

 

Roet in het eten

De naam Eemboys leek echter al snel weer in rook op te gaan. Het eerste elftal kleedde om in de kleedkamer, waar een straatstenen vloer lag en de spijkers uit de plinten staken, want de eerste competitiewedstrijd stond op het programma. Tijdens dit duel zagen spelers en supporters ineens grote rookpluimen. Het waren geen fakkels, die je wel verwacht bij de openingswedstrijd van een nieuwe vereniging, maar een friteuse die in vlammen op ging. Gelukkig bracht dit geen verdere schade aan het gedeelde clubhuis met handbalvereniging Baarn met zich mee.

Kort na dit incident fuseerde HV Baarn met voetbalvereniging Limvio, dat eveneens een handbaltak had. De reeds vernieuwde kantine, waar ook de kleedkamers bij hoorden, werd overgenomen door Eemboys. Zij hadden vanaf dat moment de beschikking over een eigen clubhuis om de supporters op te vangen. In die periode kende Eemboys op sportief gebied veel ups en downs. Er werd bij tijd en wijlen een kampioenschap binnen gehaald en het woord degradatie kwam maar weinig in de boeken voor.

Drie jaar na de oprichting begon Eemboys met haar jeugdafdeling. Drie jeugdteams werden ingeloot in de competitie met Henny Duiveman als jeugdvoorzitter van de Baarnse club. De resultaten van de jeugdelftallen en ook die van de hoofdmacht waren wisselend. Eind jaren ’90 verliet Eemboys dan eindelijk de zevende klasse en ook in de zesde klasse wist de ploeg prima mee te komen. Via een periodetitel werd er in de nacompetitie afgerekend met SEC (8-2). Dit was een prime uitgangspositie in de groepsfase waarin de nummers één en twee promoveerde. SEC wist haar tweede wedstrijd te winnen van De Posthoorn, waardoor de laatste wedstrijd voor de Baarnaars slechts een formaliteit werd. Onder tropische weersomstandigheden verloor Eemboys op eigen terrein nipt van De Posthoorn (1-2), maar op basis van een uitstekend doelsaldo stelde de blauwen promotie naar de 5e klasse veilig.

Nieuwe lichting eerste elftal spelers

Vanaf het begin van de twintigste eeuw ging het ineens razendsnel met de sportieve successen van de club. Twee seizoenen op rij deed Eemboys mee in de subtop van de vijfde klasse en werden er jeugdspelers, afkomstig uit de B1, door geselecteerd naar het eerste elftal. Dit ten onvrede van de oudjes, waardoor zij besloten te verkassen naar Soest om voor SEC te gaan spelen. In het seizoen dat daarop volgde, werden beide clubs ingedeeld in dezelfde competitie in de 5e klasse C. Eemboys wist uit bij SEC met maar liefst 2-10 te winnen en op ‘Ter Eem’ stond er een 2-2 remise op het, toen nog denkbeeldige, scorebord na negentig minuten. In een spannende ontknoping ging VVA met het kampioenschap aan de haal, maar doordat Eemboys als runner-up eindigde, promoveerde ook zij rechtstreeks naar de vierde klasse. Tevens werden de kleedkamers onder aanvoering van Hans Blok senior, Jan Straatman en Inproba BV volledig vernieuwd, wat zorgde voor een mooie frisse uitstraling aan de blauwe zijde van ‘Ter Eem’. Er kon in dat jaar, 2004, wel gezegd worden dat dit eindelijk realiteit was geworden, want hier werd al sinds 1995 over gesproken.

Na de promotie in 2004 deed Eemboys de volgende twee seizoenen mee in de subtop van de vierde klasse. Er werd een bezem door de selectie gehaald, want verjonging was van cruciaal belang. Clubjongens als Stefan Kieft, die de latere all-time topscorer van Eemboys zal worden, hadden de vorm van hun leven en de ploeg werd knap zesde en derde. In het laatste jaar wilde de toenmalig hoofdtrainer Jan Koops stoppen in verband met zijn gezondheid. Vlak voor de aanvang van het nieuwe seizoen wilde Koops er toch nog een extra jaar aan vastplakken, en met succes. In het seizoen 2006 – 2007 kende Eemboys een geweldige start. De eerste negentien wedstrijden werden gewonnen en Eemboys ging met 57 punten aan de leiding. Een unicum in onze kleine vereniging, waardoor men zelfs de alarmcode van de kantine wijzigde in 5719: 57 punten uit 19 duels.

Eremetaal brand niet

Ruim voor het einde van de competitie speelt Eemboys haar kampioenswedstrijd op bezoek bij Delta Sports. Met twee touringcars vol supporters werd er naar Houten afgereisd waar Eemboy uiteindelijk de titel in de wacht sleepte. Reden voor een groot feest in de kantine waar ook de kampioensschaal met veel trots werd opgehangen.