• U bent ingelogd als:

DVSU- SEC 0-0

Geplaatst in Wedstrijdverslagen

Damion wat een topper!

Voorafgaande aan de wedstrijd zouden we tevreden geweest zijn met een punt maar wanneer je in de laatste drie a vijf minuten twee 100% kansen had benut hadden dit er zomaar drie punten kunnen zijn. Zou dit terecht geweest zijn? Nee, dat niet! Ik kan leven met een gelijkspel en heb vooral genoten van ons eigen team.

In ieder verslag van de eerste wedstrijden van DVSU kreeg de ploeg complimenten van de tegenstander dat DVSU veel te laag stond en dat de tegenstander in hun onderlinge wedstrijd goed was weggekomen. In de verslagen was ook te lezen dat de Domstedelingen beschikken over een gevaarlijke voorhoede en een nummer 10 waar alle aanvallen begonnen.

De tactiek was duidelijk maar de uitvoering was optimaal. Iedereen gaf zoals gewoonlijk meer als 100% maar bleef vooral erg goed vanuit hun taak voetballen. Ja, en de achterhoede stond weer als een huis onder aanvoering van onze uitstekend keepende Damion. De uiterst sympathieke trainer van DVSU gaf voor de wedstrijd aan dat zij minimaal per wedstrijd 14 keer alleen op de keeper af komen alleen dat de afronding achterwege bleef. We waren gewaarschuwd!

In de 1ste helft werd DVSU een paar keer gevaarlijk maar Damion en de achterhoede spelers hadden geen zin om hier aan mee te werken. De gevaarlijke buitenspelers lagen aan banden bij Schimpie en Jakkie. Hun nummer 10 werd van spelverdeler een figurant met onze Bobbie in zijn nek. Mooier compliment kan je niet krijgen als er mensen zeggen dat ze die nummer 10 niet zo goed vonden. Nee, dat snap ik, Bobbie heeft wel meer spelers zoals bijvoorbeeld Keneth Perez tot wanhoop gebracht! Ik zie op onze eigen trainingen al spelers zover mogelijk uit de buurt blijven van Bobbie.

In de eerste helft kwam SEC aanvallend in het stuk niet voor en was het vooral DVSU wat in balbezit was en op jacht ging naar een voorsprong maar telkens knalde het tegen de muur van SEC. SEC vond dat ook niet erg, de tegenstander mocht de bal hebben.

Zo gingen we met een 0-0 ruststand de kleedkamer in waar ook werd aangegeven dat de wedstrijd precies verliep zoals we gehoopt hadden. In de rust kregen de mannen de nodige complimenten en

vooral het advies mee geduldig te zijn omdat SEC altijd kansen krijgt. De teams begonnen ongewijzigd aan de 2e helft en DVSU werd steeds ongeduldiger. Wat zei Simeone ook al weer? De tegenstander de bal laten en wachten totdat de balans wegvalt en dan toeslaan. Een groot compliment ook voor onze spelers in de voorste linie want die vulde hun taak precies in van wat ervan ze gevraagd werd.

DVSU koos meer en meer massaal de aanval en kwam niet verder dan de MUUR en anders stond Damion paraat. Van onze vaste toeschouwers hoorde ik dat de zeer goed leidende scheidsrechter Schouten de bal zomaar de bal bij SEC op de 11 meter stip had kunnen leggen maar echte kansen behoudens schoten uit de tweede linie waren er niet voor DVSU.

Het laatste kwartier brak SEC een paar keer gevaarlijk uit en kreeg steeds meer het gevoel dat hier wel eens drie punten te halen waren. En gezien de twee 100% kansen die SEC kreeg in de laatste vijf minuten had dit zomaar het geval kunnen wezen. Maar dat is voetbal!

De zeer goed leidende scheidsrechter Schouten verdient een groot compliment dat hij geen kaarten nodig had/heeft om een wedstrijd uiterst sportief te laten verlopen. De wedstrijd verliep uiterst sportief en na afloop was de ontvangst erg hartelijk in de kantine van DVSU. De trainer van de tegenpartij bood ons twee kannen bier aan en de vereniging twee schalen bittergarnituur.

DVSU gaat aan kop samen met DEV qua gastvrijheid met een kleine aantekening! De vriendelijk mensen achter de bar hadden het zo druk dat het nummer I will survive 33 keer achter elkaar gedraaid werd. En inderdaad het is geen slecht nummer maar 33 keer is iets teveel van het goede!

Met een trots gevoel gingen we richting met Soest. Dinsdag lekker trainen en donderdag en zaterdag een welverdiende vrije dag! Ethan zal dan weer kunnen aansluiten (schorsing zit erop) terwijl Peter en Bram ook dicht tegen herstel aan zitten.

Voor ons 1e periode genaamd “Je krijgt die lach niet van mijn gezicht” hebben we inmiddels een bonuspunt en gaan er alles aan doen om hier 4 bonuspunten van te maken!

Gisterenavond o.a. met Mister De Zebra’s, Rene Jacobs, wezen eten en even terug gekeken. Wanneer je dan ziet dat de harde kern van het team van gisteren met Damion Breukers, Marc Schimmel, Berry vd Voorst, Sonny Ribberink, Joey vd Bedem, Bobbie Nieuwenhuis en Zarko Ristic al ruim 7 jaar met elkaar lopen te ballen met veel inzet en vooral plezier zegt dat veel over de saamhorigheid binnen het elftal!

Want het voetballen blijft een hobby en aan een hobby moet je vooral veel plezier beleven!

Bron: SEC