• U bent ingelogd als:

Die wedstrijd vergeet je nooit meer, Velox – Elinkwijk 0-1 17 april 1965

Geplaatst in Rubrieken / Columns

Van links naar rechts Piet Mackaay Jan Verkaik Jan Huberts en Klaris Wallenburg in het gezellige clubhuis van Elinkwijk

,,Het is bijna Pasen 1965. Nog even en we hebben naar verwachting groot feest in huize van Es.  Op paaszaterdag 17 april nog even met ons Velox in het Stadion winnen van dat clubje uit Zuilen waarna met nog twee makkelijke wedstrijden, tegen NEC en RBC, voor de boeg we naar de eredivisie zouden promoveren.  Mijn vader, hij speelde voor de oorlog zelf jarenlang voor Velox, was een echte Veloxfan gebleven. Samen met zijn zwager Gerrit Ipenburg bezocht hij sinds de jaren ’ 50 menige wedstrijd, zowel thuis op de Koningsweg als uit.

Zo ook in het seizoen 64-65. Ik mocht als 16 jarig jochie soms ook mee als er nog een plekje over was in de Kever van oom Gerrit. Zo kan ik me nog herinneren dat ik mee was naar Volendam waar Velox door een arbitrale blunder in de laatste minuut de gelijkmaker van Volendam moest incasseren en in het Olympisch Stadion waar Joop van Maurik tegen Blauw Wit voor de verdiende winnende treffer zorgde.

 Velox naar de Eredivisie, dat zou wat zijn.

Op mijn school, de Gerrit Aafjes Mulo, zaten veel Elinkwijkers en Veloxieden in mijn klas 4. Zo speelden onder andere Fred Kool en Piet Rison bij Elinkwijk en Floor van Os bij Velox. We gaan weer van jullie winnen zaterdag, we gaan naar de Eredivisie ha ha hebben we de hele week geroepen. En dan wordt het zaterdagmiddag. Mijn moeder  was  druk met de voorbereidingen voor de Paasdagen.  In de ochtend waren we al met het gezin bij C en A geweest, met Pasen moest je er immers van huis uit netjes bijlopen.

Het regende al de hele dag. Ik was helemaal drijfnat toen ik op de fiets bij het stadion aankwam. Wat een pech had Velox die wedstrijd. Nico de Bree, de doelman van Elinkwijk, had zoveel mazzel, ongelooflijk.

Elinkwijk had Tonnie Nieuwenhuis als uitblinker, hij scoorde ook de 1-0 voor de rust. Na de rust was Velox niet meer te houden maar paal, lat, Job Gademans en Nico de Bree en heel veel geluk voorkwamen de gelijkmaker.

De stemming thuis was gedurende de Paasdagen echt onder nul om maar niet te spreken de dinsdag na Pasen. Wat hadden ze een lol, mijn Elinkwijk-klasgenoten.

Tot op de dag van vandaag achtervolgt de uitslag mij nog steeds.  Ik zie de man die de voorzet aan Tonnie Nieuwenhuis voor de 1-0 gaf in mijn dorp vaak op een terrasje zitten. Als ik hem zie, ja dan, moet ik weer gelijk aan de wedstrijd denken. Het gaat maar niet over, al is het intussen al 52 jaar geleden.”

Door Gert van Es 

 

Die wedstrijd vergeet je nooit meer –  ”Velox – Elinkwijk 0-1 17 april 1965″

Hier de ervaringen van een aantal oud spelers:

 

Jan Verkaik

 

,, Ik speelde als voorstopper. Joop van Maurik had ik als tegenstander. Joop was een stevige kopsterke spits. Ik kon ook best aardig verdedigend koppen en voelde me daarom in de lucht zeker niet de mindere van Joop.  Velox rekende helemaal op de kopkracht van Joop en ook van Willem van Hanegem maar dat lukte mooi niet die wedstrijd. Ik speelde heel netjes voor mijn doen, maakte maar twee overtredingen!  Ze kregen wel wat kansen maar wij waren echt niet de mindere zoals jullie beweren. Ja, de krantenknipsels van toen geven aan dat Velox meer kansen kreeg. Maar ja, wij hadden toen een fenomenale keeper, Nico de Bree. Die hield alles tegen of werd vooral door Job Gademans geholpen.

 

Ik heb na mijn periode  nog als prof voor HVC Amersfoort gespeeld en vervolgens als amateur bij  Elinkwijk teruggekeerd waar ik nog een mooie tijd hebt beleefd.  Ben vervolgens trainer geworden. Een mooie succesvolle tijd meegemaakt bij UVV en Argon. Later nog teruggekeerd in het betaalde voetbal als assistent van hoofdtrainer Han Berger bij Fc Utrecht.

 

De Europa Cup wedstrijd in Hamburg die we met 1-0 wonnen was een onvergetelijk gebeuren. Wij wonen als klein clubje van grootmacht HSV wat toen de bekende Ernst Happel als trainer had. De thuiswedstrijd in Arnhem, we konden niet in ons eigen stadion terecht, verloren we met 6-3. Was wel een vervelende wedstrijd vanwege wangedrag van vele supporters.

 

Ik ga nog wel graag met mijn Corrie kijken bij het voetballen zoals bij mijn oude clubs Elinkwijk, UVV en Fc Utrecht. Ik was zondag nog met Corrie bij Fc Utrecht- Fc Twente. Een heerlijke middag, lekker in het zonnetje, veel oude bekenden gesproken en dan ook nog met een 3-0 overwinning naar huis”.

 

 

Klaris Wallenburg

,,Het was een enorme belangrijke wedstrijd, de stap naar de eredivisie stond op het spel. Bij winst was de buit voor Velox vrijwel binnen. Het had volgens mij de gehele dag geregend en het veld was enorm zwaar. Op het eind leek het wel een gerooid aardappelveld.  Ze zeggen weleens bij heel mooi weer, het zag zwart van de witte overhemden, maar die middag zag het zwart van de paraplu’s. Ik was op het eind van de wedstrijd geheel doorweekt. 

De wedstrijd werd gedomineerd door Velox. Elinkwijk kwam op een gegeven moment tegen de verhouding in op een 0-1 voorsprong. Ik stond achter het doel aan de stadszijde en zag daar Tonnie Nieuwenhuis uit een voorzet van van Laatum die ongelooflijk belangrijke goal scoren. Heel Elinkwijk werd gek. Velox zette alles op alles om die achterstand weg te werken. Een ware stormloop op het Elinkwijk-doel volgde, maar niets lukte. In mijn beleving was de overwinning van Elinkwijk onverdiend. Velox had het beste van het spel, maar de beste wint niet altijd. En dat is ook voetbal, maar voor de Velox-aanhang onverteerbaar. De eredivisie leek verder weg dan ooit.”

 

Frans v Valkenburg 

,,Ik was 13 jaar toen deze wedstrijd gespeeld werd, maar hij blijft onvergetelijk. Twee uur voor de wedstrijd waren mijn vader, broer en ik al in Galgenwaard aanwezig in de stromende regen. Normaal gingen we altijd met de fiets naar Elinkwijk, maar nu gingen we met de bus. Van de regen die maar neer bleef stromen heb ik tijdens de wedstrijd niet veel meer gemerkt. Ook in mijn ogen was Velox toch de favoriet, gezien de uitslagen van de laatste jaren. Ik was al blij met een gelijkspel, maar ik was er niet gerust op. Je wist wie deze wedstrijd zou winnen maakte een goede kans op promotie naar de Eredivisie. 

Elinkwijk speelde met 4 invallers. De wedstrijd was ontzettend spannend en ik sprong ook een gat in de lucht toen Tonnie Nieuwenhuis uit een voorzet van Henk van Laatum scoorde. Zonder aan te nemen schoot hij gelijk de bal achter Henk van Ledden. Je hoopte de rest van de wedstrijd dat Elinkwijk de voorsprong vast kon houden. Niet alleen Velox kreeg veel kansen, ook Elinkwijk kreeg die. Het was geen hoogstaande wedstrijd in mijn ogen, maar de spanning vergoedde veel. Was ontzettend opgelucht toen de scheidsrechter affloot. 

Toen met de bus naar huis. We waren niet de enigen die met het openbaar vervoer waren gekomen. Meerdere bussen, die barstens vol zaten, moesten we laten gaan, maar dat interesseerde mij weinig, tenslotte had Elinkwijk gewonnen en dat was veel belangrijker dan de doorweekte kleding. Nu nog blijf ik zeggen, zonder de 4 invallers had Elinkwijk misschien deze wedstrijd niet gewonnen. Elinkwijk had niets te verliezen, was verzwakt en Velox de favoriet, maar hoe anders liep het.”

 

Fred de Kleijn 

,,Ik speelde ’s morgens om 11.00 uur met Velox 2 de uitwedstrijd in Haarlem tegen RCH 2.

Ik speelde in de spits en kreeg van rechts van Hennie van der Plaats een hoge voorzet die ik wilde inkoppen, maar had de pech dat de keeper mistastte en mij keihard voor mijn neus stompte. Het bloedde als een gek. Met  veel watten werd geprobeerd dat te stoppen. In de rust werd er weer nieuwe watten opgedaan. 

Na de wedstrijd gingen wij als een speer  weer terug naar Utrecht om de wedstrijd van Velox 1 tegen Elinkwijk te gaan zien. Vanaf het station  ging ik achterop de fiets van teamgenoot Dick Nagtegaal naar het Stadion. De forse pijn in mijn neus  nam ik maar even voor lief. Ik moest en zou bij de wedstrijd van het jaar zijn. Ik had er graag zelf als speler  bij geweest maar ja, trainer Daan van Beek  vond het nog belangrijker dat ik een hele wedstrijd in Velox 2 zou spelen.

Velox leed helaas, zo onverdiend een nederlaag. Wat een mazzelaars, dat Elinkwijk.

Na de wedstrijd bracht Dick met mij weer achterop de fiets eerst maar eens naar het ziekenhuis aan de Catharijnesingel. Daar werd geconstateerd dat ik een gebroken neus had opgelopen.En werd daar direct aan geopereerd.  De wedstrijd tegen RCH maar met name de wedstrijd tegen Elinkwijk vergeet ik nooit. Zo onredelijk, die uitslag!



 

Jan Huberts 

,,We gingen voorafgaand aan de wedstrijd opeens in een trainingskamp in Zeist. Normaliter deden we dat nooit maar nu had onze voorzitter Gijs Elsendoorn dat zo geregeld met trainer Daan van Beek. Was wel gezellig in Zeist, iedereen was bezig met klaverjassen, een biljartje of een ander spelletje. Over de wedstrijd van de dag erop werd amper gepraat. 

Ik speelde het gehele seizoen als linksback maar hoorde op zaterdagmorgen bij het ontbijt van de trainer dat Wim v Arnhem, onze noeste middenvelder, niet kon spelen vanwege een keelontsteking. Ik moest daarom op zijn plek spelen en Joop Optekamp werd linksback.  Ik baalde als een stekker want ik had me al helemaal verheugd op de confrontatie met de rechtsbuiten van Elinkwijk, Henk van Laatum.  Henk van Laatum had echt geen schijn van kans bij me gehad. Henk wist dat ook en was, zoals blijkt uit het krantenverslag in het Utrechts Nieuwsblad van 19 april 1965, heel erg blij dat ik geen linksback speelde.

Ik weet ook nu, na 52 jaar, nog zeker dat als wel ik linksback had gespeeld Henk die voorzet nooit gegeven had waar de 1-0 uit voortkwam. Henk bleef, op basis van eerdere aanvaringen met mij, echt wel uit mijn buurt, bang als hij was voor mijn stevige maar altijd sportieve tackles.  Echt waar, het was de meest kloterige wedstrijd uit mijn loopbaan. Ik moest immers ook nog, vanwege een trap van een van de Elinkwijkers tegen mijn achillespees, na 37 minuten uitvallen. 

Toch heb ik ook nog een mooie herinnering aan dit complex van Elinkwijk. In seizoen 62-63 vernederden we Elinkwijk hier. We speelden ze helemaal zoek en wonnen met maar liefst met 7-3.”  

 

Piet Mackaay 

,,Ik voel me nog steeds een echte Elinkwijker. Ben hier  in de jeugd begonnen als voetballertje van 10. Beetje vreemd eigenlijk omdat mijn opa Piet jarenlang bestuurder /teammanager bij aartsrivaal DOS was en mijn oom was Piet Dumortier, volgens velen met Tonnie van de Linden de beste voetballer van DOS. Ik heb bij Elinkwijk een mooie tijd beleefd. Na Elinkwijk heb ik nog even bij DOS gespeeld alvorens mijn voetbalcarrière te beëindigen bij AGOVV uit Apeldoorn. 

In tegenstelling tot het verhaal van Jan Huberts hebben wij in mijn beleving niets bijzonders gedaan voor de wedstrijd. We wisten gewoon dat als we zouden winnen we ook zouden promoveren. Ik was als rechtsback een felle, maakte ook vaak de meeste overtredingen. Mijn maatje, routinier Job Gademans kon er wat dat betreft ook wat van. Job speelde tegen Velox als een slot op de deur en liet ons, Jan Blaauw, Jan Verkaik en mijn persoontje, het vuile werk doen. Niet erg hoor, we hadden alle drie zoiets van “jullie mooiweervoetballers van Velox” komen er niet langs vandaag.  

Leuk dat lijstje wat hier voor me op tafel ligt, met mijn geheugen is nog niks mis mee, kijk maar. Ik maakte inderdaad de meeste overtredingen die wedstrijd. We wonnen, wel een beetje gelukkig. Twee weken later promoveerden we, zoals verwacht, naar de Eredivisie.  Helaas verloren we een week later wel de beslissingswedstrijd om het kampioenschap tegen Willem II. Er was vooraf een hoop gezeur over de wedstrijdpremie en kampioenspremie. Jammer, want kampioen worden maak je niet zo vaak mee. 

Ook nog even leuk om te vertellen, we speelden een jaar later in Amsterdam tegen Ajax. Tot aan de rust kregen Sjaak Swart, Piet Keizer en een zekere Johan Cruijff geen schijn van kans tegen onze verdediging. Na rust werden we helemaal overlopen, het werd maar liefst 7 0 voor Ajax. Achteraf wel logisch. Ajax met veel full-profs trainde elke dag en wij bij Elinkwijk trainden maar drie keer anderhalf uur in de week.