• U bent ingelogd als:

De glorietijden van het Utrechtse amateurvoetbal

Geplaatst in Rubrieken / Columns

Bertus Kooyman met de plakboeken van Minerva. ,,Ik heb mooie tijden bij die club meegemaakt.’’ 

Foto en tekst Hans van Echtelt

Er is een tijd geweest dat het rijen dik stond aan de Thorbeckelaan wanneer daar het jaarlijkse toernooi werd gespeeld. En dat bij de thuiswedstrijden van Minerva het publiek zich vergaapte aan trainer Frans de Munck en voetballers als Ben Aarts, Ben van ’t Klooster en noem maar op. Juist in deze augustusmaand komen die herinneringen weer terug omdat de toernooien op diverse complexen van start gaan.

 

Onlangs ontmoette ik in Vak O van Stadion Galgenwaard  een ‘oude getrouwe’ die het allemaal van dichtbij heeft meegemaakt. Zijn naam Bertus Kooyman, zeventig intussen maar nog volop bezig met heden en verleden van het Utrechtse voetbal. Hij nodigde me uit om eens in de archieven van zijn club Minerva te komen kijken, waarbij vooral mijn interesse uitging naar de indeling van het gedenkboek dat bij  het vijftig-jarig bestaan van deze club in 1974 werd uitgegeven. ,,Want ik heb mooie tijden bij die club meegemaakt waar mijn vader lang bestuurslid was.’’

 

In die periode was ik zelf als sportjournalist werkzaam bij het Utrechts Nieuwsblad en heb in die functie de jubileumreceptie van Minerva nog bezocht. Achter de tafel zaten o.a. de legendarische voorzitter Bep van der Scheur en good-old Jan de Lang die ik ook nog jarenlang heb mogen meemaken als elftalleider van DOS. Tijdens die receptie werd Ben van ’t Klooster gehuldigd als topscorer van het seizoen ’71-’72, hij scoorde 23 doelpunten in 22 wedstrijden. De receptie had plaats in restaurant Olympia aan de Straatweg waar in de jaren vijftig ook de spelers van het kampioensteam van DOS meestal hun voorbereiding hielden en waar trainer Pepi Gruber zijn befaamde bespreking hield.

 

Zoals gezegd, Minerva behoorde destijds niet tot de meest toonaangevende club in die periode maar zou enkele jaren later later nog tot de top van het regionale amateurvoetbal doorstoten. Zover was Holland toen al gekomen, de ploeg reikte zelfs in 1995 tot de strijd om de algemene landstitel bij de amateurs in een tweeluik tegen IJsselmeervogels. Uiteindelijk behaalde ploeg uit Spakenburg onder leiding van Eric Assink dat kampioenschap ten koste van het door Gert Kruys getrainde Holland. Bij de thuiswedstrijd aan de Thorbeckelaan waren destijds liefst 2500 toeschouwers aanwezig.

 

Bertus Kooyman herinnert zich die hoogtijdagen van het amateurvoetbal nog goed. ,,We hebben nu natuurlijk Hercules als onze vlaggendrager in de top van het amateurvoetbal maar destijds hadden we tal van goede clubs in de hoogste regionen. Dat gold niet alleen voor Minerva, maar ook voor ploegen als DOS, Midlandia, Ultrajectum en Stichtse Boys die op een bepaald moment zijn gefuseerd of helemaal zijn verdwenen. Toen Frans de Munck in 1994 bij ons kwam, was dat natuurlijk een sensatie. Aanvankelijk probeerde de Zwarte Panter het met regels van hier tot Tokio maar dat lukte zelfs hem natuurlijk niet helemaal. De enige verandering was dat de jongens niet meteen aan het bier gingen na een wedstrijd of al tijdens een toernooi.’’

In een verder verleden waren de topzondagclubs uit de Domstad van de partij, ook Minerva heeft nog een aantal keren aan het evenement deelgenomen. Maar ook FC Utrecht-fan Bertus Kooyman weet nog hoe Rob de Wit en Jan Monster hun kwaliteiten aan het Utrechtse publiek lieten zien in het shirt van FC Utrecht aan de Thorbeckelaan. ,,Dat zijn natuurlijk momenten die iedere rechtgeaarde supporters zich nog herinnert. Daar is het voor die jongens begonnen.’’